Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

13/09/2012

Oslo, 31. August

Genuanceerde ellende.

Joachim Trier, het neefje van Lars Von maakt met Oslo, 31. August een feel-badmovie, die ondanks het heftige onderwerp niet meer kan verschillen van het werk van zijn oom. Waar Lars von Trier vaak op magistrale wijze met het botte bijltje hakt, daar is Oslo, 31. August subtiel en beheerst, met een ambigu einde waar nog over nagesproken kan worden.




Joachim Trier baseerde Oslo, 31. August op het boek "Le Feu Follet" van Pierre Drieu La Rochelle, dat eerder verfilmd werd door Louis Malle. Het boek beschrijft de laatste dag van een suïcidale jongeman die nog eenmaal al zijn vrienden bezoekt. Oslo, 31. August wijkt op een aantal kernpunten af van het bronmateriaal, met voornaamste kenmerk dat hoofdpersoon Anders niet enkel suïcidaal is, maar ook een ex-drugsverslaafde is. Het afkicken in de kliniek, waarvan hij tijdelijk verlof heeft, valt hem zwaar en zijn drugsverleden blijft hem als een schaduw achtervolgen.
 
Op de dag uit de titel bezoekt probeert Anders in zijn introductiescène zelfmoord te plegen, maar dit mislukt. Vervolgens is zijn missie om zichzelf op andere gedachten te brengen en bezoekt hij een aantal mensen uit zijn verleden. Die blijken echter allemaal net zo vast te zitten als hij, in andere verslavingen en gewoontes, en kunnen hem niet helpen. Joachim Trier schetst op uiterst subtiele wijze een gehele generatie die totaal ontworteld is. Mensen die vluchten uit de relatiesleur door met hun partner te playstationen in plaats van te praten. Die genot zoeken in excessen als drugs en alcohol. Die tijdschriften volschrijven met intellectuele visies op HBO-series en videogames, maar in het dagelijks leven hun onvrede nauwelijks onder woorden weten te brengen. Het is een confronterend beeld waar veel twintigers zich in zullen herkennen, maar waar Trier geen oordeel over velt.
 
Enkel in de openingsscène toont de regisseur enige bombast, waarbij op magistrale wijze het verleden van vele Oslo'ers geschetst wordt aan de hand van stockfootage en archiefbeelden. Dit generatiebeeld, vol geluk en menselijk contact, staat in sterk contrast met de kille relaties, en de afstandelijke regiebenadering die in de rest van de film naar voren komt. Enkel op momenten waarop Anders niet praat, zoals tijdens een nachtelijk ritje op de bagagedrager van een lief meisje, komt er geluk om de hoek kijken. Op deze momenten, waarop hij geen controle uitoefent of wil uitoefenen, kan hij zich laten meevoeren. Dat de excessen van de samenleving Anders uiteindelijk te veel zijn geworden, weet Trier op uitmuntende wijze te tonen. De laatste shots van de film zijn ambigu: hoopvol of troosteloos, afhankelijk van de state of mind van de kijker.






DVD

13/09/2012

Homescreen

16:9

Noors DD 5.1

Nederlands

Plaats uw reactie

JoeEmimi op 07/12/2017

quick online loans fast loans quicken loans personal loans quicken
Essay Writing op 07/12/2017

essay essay essay how to write college application essays
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.