Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

13/09/2012

Oslo, 31. August

Genuanceerde ellende.

Joachim Trier, het neefje van Lars Von maakt met Oslo, 31. August een feel-badmovie, die ondanks het heftige onderwerp niet meer kan verschillen van het werk van zijn oom. Waar Lars von Trier vaak op magistrale wijze met het botte bijltje hakt, daar is Oslo, 31. August subtiel en beheerst, met een ambigu einde waar nog over nagesproken kan worden.




Joachim Trier baseerde Oslo, 31. August op het boek "Le Feu Follet" van Pierre Drieu La Rochelle, dat eerder verfilmd werd door Louis Malle. Het boek beschrijft de laatste dag van een suïcidale jongeman die nog eenmaal al zijn vrienden bezoekt. Oslo, 31. August wijkt op een aantal kernpunten af van het bronmateriaal, met voornaamste kenmerk dat hoofdpersoon Anders niet enkel suïcidaal is, maar ook een ex-drugsverslaafde is. Het afkicken in de kliniek, waarvan hij tijdelijk verlof heeft, valt hem zwaar en zijn drugsverleden blijft hem als een schaduw achtervolgen.
 
Op de dag uit de titel bezoekt probeert Anders in zijn introductiescène zelfmoord te plegen, maar dit mislukt. Vervolgens is zijn missie om zichzelf op andere gedachten te brengen en bezoekt hij een aantal mensen uit zijn verleden. Die blijken echter allemaal net zo vast te zitten als hij, in andere verslavingen en gewoontes, en kunnen hem niet helpen. Joachim Trier schetst op uiterst subtiele wijze een gehele generatie die totaal ontworteld is. Mensen die vluchten uit de relatiesleur door met hun partner te playstationen in plaats van te praten. Die genot zoeken in excessen als drugs en alcohol. Die tijdschriften volschrijven met intellectuele visies op HBO-series en videogames, maar in het dagelijks leven hun onvrede nauwelijks onder woorden weten te brengen. Het is een confronterend beeld waar veel twintigers zich in zullen herkennen, maar waar Trier geen oordeel over velt.
 
Enkel in de openingsscène toont de regisseur enige bombast, waarbij op magistrale wijze het verleden van vele Oslo'ers geschetst wordt aan de hand van stockfootage en archiefbeelden. Dit generatiebeeld, vol geluk en menselijk contact, staat in sterk contrast met de kille relaties, en de afstandelijke regiebenadering die in de rest van de film naar voren komt. Enkel op momenten waarop Anders niet praat, zoals tijdens een nachtelijk ritje op de bagagedrager van een lief meisje, komt er geluk om de hoek kijken. Op deze momenten, waarop hij geen controle uitoefent of wil uitoefenen, kan hij zich laten meevoeren. Dat de excessen van de samenleving Anders uiteindelijk te veel zijn geworden, weet Trier op uitmuntende wijze te tonen. De laatste shots van de film zijn ambigu: hoopvol of troosteloos, afhankelijk van de state of mind van de kijker.






DVD

13/09/2012

Homescreen

16:9

Noors DD 5.1

Nederlands

Plaats uw reactie

epub books online op 23/07/2018

Kindly advise, I have developed rash on my face and this worries me as I think it can be an alarm for starting my meds. Last year my CD4 count was 948 and I am due for recent tests. Is it advisable to start your meds while your counts are above 500?
epub books online https://pdfebooks.us/2uvj/
pdf ebooks op 24/07/2018

Several times when I have been on a Metro bus that has those transit tv monitors; even when they were working no one that I saw was even looking at them.
pdf ebooks https://pdfebooks.us/17jz/
DanielPsync op 31/07/2018

Мы просим всех добрых и отзывчивых людей о помощи в сборе средств на реабилитацию тяжело больному ребенку.
Благодаря добрым, неравнодушным людям Эмира в несколько этапов прооперировали в Германии, врачам пришлось ставить на место тазобедренный сустав. В России никто не брался за эту сложную операцию, учитывая состояние ребенка!
Теперь мальчику предстоит не менее сложный и тяжелый процесс реабилитации все там же, в Германии!
Мы верим, что Эмирчик встанет на ноги, чего бы это ни стоило!
Пожалуйста, друзья, окажите посильную для вас помощь в сборе средств Эмиру на реабилитацию!
Кто ответит за ошибки врачей?
Эмир родился доношенным, с весом 3400г и ростом 55 см. Беременность мамы протекала хорошо, и все показания были в норме. Во время родов по вине врачей ребенок получил тяжелую асфиксию, из-за чего у него повредились участки головного мозга, отвечающие за жизненно важные функции: глотание, дыхание, речь, зрение. Эмир родился 0-1 балл по шкале Апгар, приобрел тяжелейшую форму ДЦП, эпилепсию. Эмирчик в свои 7 лет уже многое пережил: реанимации, операции, реабилитации, больницы и клиники, многочисленные исследования. На сегодняшний день Эмир не сидит, не глотает, питается через гастростому и дышит через трахеостому, не держит голову, не говорит, самостоятельные движения отсутствуют, слабо видит. Его постоянно мучают эпилептические приступы и дистонические атаки. Из-за сильной спастики у ребенка вышел тазобедренный сустав, вследствие чего пришлось делать несколько сложных и дорогостоящих операций на ноги.
После операции требуется дорогостоящая реабилитация в Германии, на которую денег у родителей, к сожалению, нет. Родители Эмира обращаются за помощью к добрым людям!


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.