Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

05/09/2012

Cafe de Flore

Down-syndroom, DJ's en Dharma

Café de Flore is de nieuwe film van Jean-Marc Vallee, die eerder het goed ontvangen C.R.A.Z.Y. en The Young Victoria maakte. Met Café de Flore maakt hij in wezen twee nieuwe films, die pas op het einde in elkaar haken. De eerste verhaallijn, waarin Jacqueline (Vanesse Paradis) zorgt voor haar zoontje met downsyndroom, speelt zich begin jaren '60 af. Ze wordt verscheurd door jaloezie wanneer dit jochie verliefd wordt op een ander kind met downsyndroom en zij niet meer de aandacht krijgt die ze vindt dat ze verdient. In de tweede verhaallijn wordt een gescheiden vrouw (Helené Florent) depressief wanneer haar ex-man, de dj Antoine Godin (Kevin Parent), de liefde van zijn leven ontmoet. De verhaallijnen raken thematisch met elkaar en blijken meer verbanden te kennen.



De manier waarop Vallee verbindingen legt is suggestief en subtiel. Door middel van een poëtische, bijna meanderende manier van monteren legt hij verbanden en schept hij symbolen. De betekenis van deze symbolen is niet altijd evident, en Café de Flore laat veel invulwerk aan de kijker over. Wat betekent bijvoorbeeld het terugkerend beeld van een vliegtuig dat richting de zon vliegt? Wat is de functie van het inzoomen op de foto op de aftiteling, dat een nieuw mysterie schept over personages rond wie alle mysterie leek opgelost? Waarom draait één personage een plaat die pas tientallen jaren later uit zou komen? Vallee laat bewust dingen in het midden, en zijn film wordt er des te sterker door.
 
Als hij de symboliek in de film namelijk te evident zou maken werd Café de Flore erg zweverig. Er wordt hier en daar berust op ideeën in de newagesferen en Oosterse wijsheden. Vallee laat echter ook de ruimte voor de kijker deze elementen te negeren, en de symboliek meer te zoeken in de psychologische of psycho-analytische hoek. Door niet te benoemen wat de ware toedracht is van een aantal scènes doet hij een beroep op de kijker om zelf connecties te leggen tussen personages en onwaarschijnlijkheden te verklaren.
 
Maar ook als je voorbij de virtuoze beeldtaal kijkt bevat Café de Flore genoeg kwaliteiten. Het acteerwerk is van unaniem hoog niveau, waarbij vooral Vanessa Paradis schittert als overbeschermende, maar goedbedoelende moeder. Het camerawerk is ook uitstekend, met een aantal zeer sterke shots, waarvan het hoogtepunt een zwembadscène is waarin tijdslagen door elkaar heen lopen. De montage is evenzeer erg sterk, met een vaak intuïtief aanvoelend ritme. Het enige wat de editor meer had mogen doen is de schaar zetten in een aantal scènes, want de film voelt al met al een kwartier te lang. Toch is Café de Flore een film die gezien moet worden en waarover nagepraat dient te worden: wat betekende dat shot? Is de conclusie spiritueel of psychologisch geïnspireerd? Wat is de connectie tussen deze scène en die scène? Over deze film raak je niet snel uitgepraat.






DVD

31/08/2012

PIAS

2.35:1

DD 5.1

Nederlands

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.