Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

16/11/2010

Cairo Time

Patricia Clarkson is een geweldig actrice. Ze valt regelmatig op met (te) kleine rollen in sterke films (zoekt u maar eens de Katie Holmes-film Pieces of April op), maar mag maar zelden een hoofdrol spelen (wel heel verdienstelijk in bijvoorbeeld Stanley Tucci’s versie van Blind Date). In Cairo Time speelt ze wel de absolute hoofdrol en de hele film is dan ook één grote Patricia Clarkson-show. Ze sloft met haar tegenspeler Alexander Siddig tussen de piramides, dobbert op de Nijl en strompelt door de drukke straten van Caïro, waar ze zich maar moeizaam thuis voelt. Cairo Time valt dan ook het best te omschrijven als een mix tussen Before Sunrise en Lost in Translation. Romantisch geslenter in een ietwat vervreemdende stad.




Clarkson speelt Juliette Grant, een redactrice van een vrouwenblad die afreist naar Caïro om daar haar man, een medewerker van de Verenigde Naties, te ontmoeten. Bij aankomst blijkt haar man vast te zitten in Gaza, waardoor hij haar niet kon oppikken van het vliegveld. Juliettes man heeft daarom zijn oud-collega, vriend en bovendien in Caïro residerende Tareq (Alexander Siddig) opgetrommeld haar op te halen en naar haar hotel te brengen. Omdat haar man voorlopig geen mogelijkheid ziet het roerige gebied te verlaten en Juliette zich stierlijk verveelt op haar hotelkamer, zoekt ze het gezelschap van Tareq op. Tareq laat haar de stad zien, haar proeven van Egyptische koffie, sabbelen aan Egyptische waterpijpen en snuiven aan andere culturele hoogtepunten. Uiteraard bloeit er iets moois tussen de twee, maar beiden zijn zij zich ervan bewust dat er nooit meer tussen hen zou mogen plaatsvinden dan enkel vriendschap.

Zoals het gegeven al doet vermoeden, gebeurt er niet veel in Cairo Time. Gelukkig voor uw kijkplezier gebeurt er niet veel op prachtige locaties (de piramides van Gizeh) en wordt dit nietsdoen uitgebeeld door twee erg sterke acteurs, die er voor zorgen dat het samenzijn van de twee personages voldoende boeit. Het einde ontroert en is daarmee een perfect einde. Beter had het verhaal niet kunnen aflopen, en zonder te verklappen of de twee met een ondergaande zon op de achtergrond hand in hand de horizon tegemoet lopen, kan ik wel vertellen dat het symbolische bezoek aan de piramides een erg mooie scène oplevert.

De Canadese regisseuse Ruba Nadda, die haar films eerst zelf neerpent, inspireerde Cairo Time op een bezoek aan de stad toen zijn tiener was. Deze locatie gecombineerd met het voor Nadda frequent behandelde thema van de liefde tussen een moslim en een niet-moslim levert een film op die misschien niet heel origineel is qua opzet, maar door de sfeervolle beelden van de stad en het knappe spel van Clarkson en Siddig, toch zeker de moeite waard.

De DVD van Homescreen Entertainment bevat op enkele trailers na geen extra’s.




DVD

16/11/2010

Homescreen

16:9 anamorphic, Kleur

Dolby Digital 5.1, Engels

Nederlands, Frans

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.