Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

03/09/2009

Funny People

Toch niet zo funny

Judd Apatow heeft inmiddels zijn titel wel opgebouwd. Hij deed de regie voor Knocked Up en The 40 Year Old Virgin en heeft vrijwel aan elke komedie van de afgelopen 4 jaar meegewerkt. Funny People is Apatow's vierde film en is gebaseerd op zijn ervaringen als een jonge komiek. Eerder dit jaar zagen we Greg Mottola al met Adventureland, gebaseerd op zijn ervaringen als puber tijdens het werken bij een kermis. Met Funny People zet Apatow een stap richting drama.



Funny People richt zich op George Simmons, een komiek met een zeldzame vorm van leukemie. Om in zijn laatste dagen toch nog een vriend te hebben om zich tot te richten, neemt hij Ira Wright, een beginnend stand-up komiek, aan als zijn assistent. Wanneer het plot zich (zeer langzaam) ontrafelt, leren we Laura kennen, George's eerste liefde die hem verliet omdat hij vreemd ging. Al snel blijkt George's ziekte verholpen te zijn en kan hij weer doorgaan met waar hij altijd mee bezig was, maar nu ligt de keuze bij hem of hij zijn leven niet wilt veranderen nu het nog kan.

Op het eerste blik geen komedie, zou je zeggen. De acteurs worstelen dan ook met het script om er greintjes humor uit te persen. De humor in deze film van Apatow is ook vrijwel afwezig. In de hoop om een verhaal met diepgang en emotie te vertellen, maken vunzige dialogen plaats voor gesprekken met snot en tranen. Niet dat de seks-overgoten grappen uit het oog zijn, zeker niet. Vooral Sandler haalt het slechtste in hem naar boven en weet flauwe, melige grappen zo nu en dan uit te kramen. Rogen is hierin iets meer verfijnd en weet ze nog enigszins grappig te brengen. Acteurs met veel meer charme zoals Jonah Hill en Jason Schwartzman nemen een plek op de achtergrond in om het verhaal van Simmons en Wright plaats te geven, maar dit gaat ten koste van lachsalvo's in de film. Er zijn slechts een paar momenten waar een grinnik op zijn plaats valt.

En dat een dikke 2 uur. Als de film in een gedoseerde hoeveelheid tentoon werd gesteld, zou het degelijk vermaak kunnen zijn. Het probleem is dat Apatow veel te veel tijd uittrekt voor het onvermijdelijke einde dat een enigszins ervaren kijker al van mijlenver ziet aankomen. Veel komedies komen hiermee weg door de tijd op te vullen met interessante en vermakelijke grappen. Apatow normaal ook, maar kiest een richting voor zijn film waarin hij ernstig onervaren is; het narratieve pad. Zijn eerdere film Knocked Up werkte wel goed omdat hierin het voorspelbare plot plaats maakte voor goed geschreven dialogen en grappen.

Zelfs Adam Sandler, die het bloed onder mijn nagels vandaan haalt sinds I Now Pronounce You Chuck & Larry, wist mij niet te irriteren. Scènes waarin Ira op verzoek van George hem probeert in slaap te praten zijn een ernstige oefening voor uw gaap-reflex. Ga er dan ook niet vanuit dat u bij deze film zult schateren van het lachen: het is een veel te lange zit daarvoor. Als deze film was ingekort tot anderhalf uur, zou de vermoeidheid wellicht plaats kunnen maken voor amuseren. Dit is echter niet het geval. Deze poging van Apatow om een serieus verhaal te vertellen, vergt te veel opofferen van geslaagde ingrediënten en neemt de potentie van de cast weg. Funny People mag van mij gebrandmerkt worden met totale tijdverspilling.

Arnoud Goos op 09/09/2009

I'm not even supposed to be here today.
Ik kan niet anders dan het oneens zijn met je. Ik heb me meer dan prima vermaakt met Funny People. Sandler combineert zijn subtielere rollen uit films als Spanglish en Reign Over Me met zijn wat minder subtielere rollen en dit pakt, naar mijn mening, goed uit. Daarnaast geeft de overduidelijke link met zijn eigen leven meer diepgang aan zijn rol. Seth Rogen heeft mij nog nooit teleurgesteld en doet dat hier ook niet. Daarnaast vond ik de bijrollen van Eric Bana, Schwartzmann en Jonah Hill juist wel om te pruimen.