Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

20/07/2011

Kiss of the Spider Woman

Gendergevechten in het gevang

De Zuid-Amerikaanse Manuel Puig schreef ooit het verhaal "Kiss of the Spider Woman". De eveneens Zuid-Amerikaanse Hector Babenco verfilmde het vervolgens op een manier waar Manuel Puig aanvankelijk niet tevreden mee was. Toch bleek de film een groot succes in de bioscoop en op festivals en de onafhankelijke film won zelfs een paar Oscars, wat in die tijd voor een kleine productie een unicum was. Manuel Puig draaide uiteindelijk bij, want hoewel Kiss of the Spider Woman geen getrouwe verfilming was, zag Puig in dat de film wel het gevoel en de ideeën van het boek over wist te brengen; ideeën over de conflicten tussen man en vrouw en het gevoel van gevangen te zijn. Niet alleen de letterlijke Zuid-Amerikaanse cel in de film, maar ook de gevangenis van verwachtingen, normen en stereotypes.




Een flamboyante homoseksueel en een norse vrijheidsstrijder zitten gevangen in een cel. Om de tijd te doden vertelt de homoseksueel vol geuren en kleuren het verhaal van zijn favoriete melodrama. Dat het een nazi-propagandefilm is deert Luis niet, het draait hem vooral om de emotie in het verhaal. Valentin, de celgenoot van Luis en vrijheidsstrijder, geeft commentaar op het verhaal, ook al geeft het hem stiekem ook een gevoel van vrijheid. De mannen blijven elkaar verhalen vertellen, en er groeit een band tussen de twee. Het duurt alleen niet lang voor de spanningen hoog oplopen en verraad op de loer ligt.

Kiss of the Spider Woman is in wezen twee films: één film over het leven in een Zuid-Amerikaanse cel en hoop op vrijheid en één film over de strijd tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Beide thema's keren terug in de raamvertelling, maar ook in de film-in-de-film: de uitbeelding van de verhalen die de mannen aan elkaar vertellen. Luis staat voor het vrouwelijke. Als homoseksueel identificeert hij zich meer met zijn vrouwelijke kant dan met zijn mannelijke. Valentin is het toppunt van mannelijkheid: een macho die Luis vernedert met diens vrouwelijke trekjes. “You're just like a woman”, sneert hij op een gegeven moment richting Luis. Waarop deze kordaat reageert met: “Why would that be a bad thing”. Luis leert Valentin dat het hebben van vrouwelijke eigenschappen geen zwaktebod is, maar juist een kracht. Hij is de belichaming van een vrouwelijk stereotype, maar verschaft door middel van het stereotype hoop aan Valentin en zichzelf.

Feministen zouden de belichaming van vrouwen zoals Luis ze ziet terecht stereotype, kort door de bocht en ridicuul noemen. Luis ziet vrouwen zoals ze in Hollywood-films te zien zijn: onfaalbare godinnen met een onberispelijk uiterlijk; zoals ze te zien zijn in zijn favoriete dramafilms. Juist de droomachtige benadering van het vrouwelijke geeft zowel Valentin als Luis hoop. De diva's in een Duitse film en de Spider Woman in een droom nemen niet voor niets het beeld aan van de vriendin van Valentin. Het verhaal van hoop en het verhaal over de strijd tussen het mannelijke en het vrouwelijke lopen in elkaar over wanneer het vrouwelijke omarmd en aanvaard wordt. De hoop komt voort uit het omarmen van stereotypes en het weigeren te zwichten voor ridiculisering en discriminatie.

Kiss of the Spider Woman speelt deze thema's op een magistrale manier uit door effectief gebruik te maken van een raamvertelling. De film-in-de-film is heerlijk campy, een melodrama in de stijl van oud-Hollywood. De raamvertelling met Valentin en Luis is juist rauw en realistisch, geholpen door fantastisch acteerwerk van William Hurt en Raul Julia. De beheerste regie en montage weten de verhalen effectief aan elkaar te smeden, wat een wonder mag heten als je de verhalen van de productie kent.

De schijven
Op de tweede disc bij de prachtige film staat namelijk een anderhalf uur durende documentaire over het maken van de film, waarbij de chaotische productie uitgebreid belicht wordt. Problematische onderhandelingen tijdens de pre-productie komen langs, net als hectische omstandigheden op de set. Het grootste probleem vond echter plaats tijdens de post-productie. Regisseur Hector Babenco kon het absoluut niet vinden met zijn editors en maakte een onbegrijpelijke monsterproductie van drie uur die unaniem door iedereen gekraakt werd. Festivals weigerden de film en pas na een jaar flink knippen, bemoeilijkt door een ziekte van Hector Babenco, kreeg de film pas zijn uiteindelijke vorm.

Daarna moest de strijd nog geleverd worden: na de deceptie van de eerste versie van de film durfde niemand zich er nog aan te wagen. De film bleek echter sterk genoeg om mensen mondjesmaat te overtuigen en een geruime tijd later maakte hij flinke indruk tijdens de Oscars. De documentaire toont zonder blikken of blozen de problemen achter de schermen en is een bijna even fascinerende zit als de film zelf. Ook interessant is een interview met de schrijver van het oorspronkelijke werk, Manuel Puig, die eveneens bloedeerlijk is over de film en de productie. Hij onderstreept de thematiek van de film en vertelt een prachtig verhaal over de inspiratie.

Kiss of the Spider Woman heeft een dvd-editie die de film waardig is.



DVD

07/07/2011

A-Film

16:9 Anamorphic 1.85:1

DD 5.1

Nederlands

Plaats uw reactie

PascalvE op 20/07/2011

Die schijf ga ik zeker aanschaffen gezien de kwaliteit ervan, prachtige film verder inderdaad.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.