
Made in Caro
Marc Caro is de man achter twee meesterwerkjes in het scifi-genre. La Cité Des Enfants Perdus en Delicatessen. Deze films maakte hij samen met Jean-Pierre Jeunet. Jeunet bereikte wereldfaam met Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain (Amélie). Marc Caro bleef een beetje bungelen tot die tijd, en maakte afgelopen jaar het mislukte Dante 01. Het is triestig dat Jeunet tegenwoordig met alle eer strijkt, ook die van Delicatessen en La Cite Des Enfants Perdus, terwijl de films zeker voor 50 % bestaat uit de visie van Caro. Onlangs verscheen er een dvd, met het verzamelde korte werk van Caro, die er hopelijk toe bij draagt dat Caro weer wat krediet krijgt.
Made in Caro verzamelt videoclips, reclames en korte films, die Caro maakte van 1984 tot 2004. Deze films maken de obsessies en fascinaties duidelijk van een vooruitstrevend regisseur. Het wordt duidelijk dat hij vooral de visuele kracht is op de Jeunet-Caro-tandem. Van de filmpjes op de dvd kennen er slechts een aantal een narratief, een narratief dat meestal ook nog flinterdun is. Meer draaien de filmpjes om beelden en effecten. We zien een flink aantal experimenten met computeranimatie, waarvan een aantal zeer avant-gardistisch van opzet. Visueel zijn sommige van de shorts zeer gedateerd, maar ze zijn fascinerend om te zien. In deze filmpjes word steeds duidelijker hoe snel de computeranimatie grote stappen heeft gemaakt.
Ook is het mooi om te zien hoe bepaalde thema’s terugkeren in het werk van Caro. Vaak terugkerend zijn onmogelijke grafische figuren zoals Escher ze maakte, tijdslussen en meer mathematische mindfucks, Rubiks-kubussen, historische en kunsthistorische referenties, computers en seks. Dat laatste levert op dat een drietal van de filmpjes zeer expliciet zijn, waarvan één (Exercice of Steel) zelfs pornografisch te noemen is. Visueel zijn de filmpjes echter altijd vooruitstrevend. Met één been in de toekomst, maar vanwege de vele referenties ook met één been in het verleden. Terugkerend is het steampunk-genre, een genre waar onder andere Blade Runner en The Matrix, en ook La Cité Des Enfants Perdus geïnspireerd zijn, wat zeer populair was in de jaren 70.
Dit alles staat op een netjes verzorgde disc. De disc heeft geen extra’s, maar wel een viertal verstopte easter eggs. Bij de vroegste filmpjes is de beeldkwaliteit niet optimaal, maar vooral de laatste kortfilms staan zeer mooi op de disc. Verder valt het te loven dat er geprobeerd is een zo compleet mogelijke verzameling neer te zetten, hoewel een drietal films, samen met Jeunet gemaakt, afwezig zijn. Het schijnt dat die twee een flinke hekel aan elkaar hebben gekregen, dus dat verklaart een hoop. De schijf bevat verder het meest inventieve dvd-menu wat ik in tijden heb gezien, maar het vraagt wel een hoop participatie van de kijker. Toch valt het te loven dat er goed over de vormgeving is nagedacht, aangezien het dvd-menu weer precies teruggrijpt op de obsessies van Caro.
Minder is echter dat de dvd-hoes zelf een flink aantal foutjes kent met betrekking tot de speelduur. De voorkant heeft het over "Two Hours of Film" en de achterkant heeft het over 100 min, terwijl ik na berekening amper op anderhalf uur kwam (en dat is inclusief de easter eggs). Verder staat er bij Dynamo dat de film 31 minuten duurt (afgaande op de schrijfwijze) terwijl het hier gaat om 34 seconden. Daarnaast bevat de hoes enkele typfouten, niets om over naar huis te schrijven, maar het staat ietwat slordig. Verder niets dan lof over deze uitgave, hoewel wat extra’s natuurlijk altijd welkom blijven. Voor wie echter een bijna volledig overzicht zoekt van het werk van Caro, en voor wie wat experimenteler of uitdagender werk niet schuwt is dit een uitstekende dvd. Wel een waarschuwing: sommige van de filmpjes zijn behoorlijk expliciet en daarnaast zijn een aantal van de filmpjes niet geschikt voor epileptici.





DVD

19/01/2009

Filmfreak Distributie

4:3

Dolby 2.0

geen























