Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

28/07/2011

Monte Carlo

Ik had nog nooit van haar gehoord, maar klaarblijkelijk is Selena Gomez al jaren een behoorlijk succesnummer in de hitlijsten, op televisie en in de bioscoop. Het Amerikaanse tienersterretje timmert behoorlijk aan de weg als ik een blik werp op haar Wikipedia-pagina, en na een aantal Disney tv-films is ze dit jaar in een grote bioscoopfilm te zien. Monte Carlo heet die en hij is duidelijk op een bepaalde doelgroep gericht: jonge tienermeisjes. En ja, ik ben een dertiger en ook nog eens man. Toch heb ik met zo’n open mogelijke blik de film een kans gegeven.




Gomez speelt de rol van Grace (hoe kan het ook anders), een meid die net haar middelbare schooldiploma heeft behaald en van haar ouders een reis naar Parijs als cadeau krijgt. Ze neemt haar beste vriendin Emma mee, maar moet ook haar stiefzus Meg als ballast naast zich dulden. In Parijs aangekomen raken de drie de weg kwijt tijdens een tour en ze komen in een chique hotel terecht waar Grace pardoes wordt aangezien voor Cordelia Scott, een jonge vrouw van Britse adel. De persoonsverandering is een logisch gevolg en naar goed Hollywoodgebruik heeft niemand door dat Grace zich voor iemand anders uitgeeft. De drie gaan naar Monte Carlo en beleven daar avonturen met onder meer de knappe Theo: de ideale schoonzoon en ook nog eens filantroop.

Goed, buiten het feit om dat ik totaal niet behoor tot de doelgroep en ik geen een van de acteurs ken moet ik toch zeggen dat Monte Carlo een erg luie film is. Een vreemde mix van allerhande clichés over Frankrijk en Europeanen in zijn algemeenheid enerzijds en goedkoop sentiment anderzijds maken de film tot een zeer voorspelbare twee uur. Alle mogelijke clichés over Parijs worden haast behandeld: Fransen spreken geen woord Engels, eten raar voedsel maar zijn ook hopeloos romantisch. O ja, de regisseur permitteert het zich ook een ode te plaatsen aan François Truffauts klassieker Les 400 Coups. Wie van het publiek dat in vredesnaam door zal hebben, mag Joost weten, maar vooruit.

Monte Carlo kabbelt onderwijl voort en terwijl het tenenkrommend slechte Britse accent van Gomez meer en meer op de zenuwen gaat werken, is de totale voorspelbaarheid een ander euvel. Ik verklap weinig door te zeggen dat Grace ontmaskerd wordt, haar excuses aanbiedt en besluit vrijwilligerswerk in Roemenië (?) te gaan doen. Uiteraard worden we daar geconfronteerd met een Pretty Woman-achtige climax. Is dit een probleem? Nee, natuurlijk niet aangezien de kijkers van deze film een dergelijke climax willen en verwachten. Irritant is echter de haast perfecte staat van het mens- (of zelfs Amerikaans) zijn. Filantropen, vrijwilligers en veel geld; het is allemaal aanwezig en past binnen de fantasie. Het licht criminele gedrag van het drietal wordt nooit echt belicht buiten Meg die toch als douchebag van het verhaal de enige lijkt met enigszins een geweten.

Het is helemaal niet zo dat ik hatelijk over de film doe, maar je kan vanuit objectief oogpunt Monte Carlo gewoon geen goede of zelfs redelijke film noemen. Het is in feite niets meer dan een opgepoetste Disney Channel-film en dan is hij nog niet eens van Disney ook! Vast en zeker zijn er rond deze periode betere (jeugd)films te vinden voor de specifieke doelgroep, met Monte Carlo is het wel erg behelpen. Idool of niet.


Plaats uw reactie

Hakan op 25/05/2014

Hopping best for all staff:I am listning to your prgroam especially that prgroam deals with health at morning 10oclock according to Iraq time. Please inform me the adress of any especialist (Arabi) in the feild of downsyndrom, or those deals with disability in talkingkind regards
TimothyBub op 30/12/2016

cafergot generic strattera viagra online shop neurontin revia drug neurontin pills
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.