Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

11/03/2004

Nima Temba Sherpa

Nima Temba Sherpa

Nima Temba Sherpa heeft altijd met zijn ouders en zijn zes broers in het Nepalese bergdorpje Rolwaling gewoond, maar de bestaansmiddelen zijn niet meer toereikend. Samen met vijf van zijn broers en hun gezinnen is hij na de geboorte van zijn tweede kind naar de hoofdstad Kathmandu verhuisd. Daar werkt hij, net als vele anderen, als sherpa bij klimexpedities van buitenlanders. Inmiddels is Nima Temba Sherpa sirdar, de leider en gids van zijn groep en draagt hij de verantwoordelijkheid van het beoordelen van de haalbaarheid en veiligheid van een expeditie.



Nima Temba Sherpa volgt de sherpa tijdens een expeditie naar de top van de 8201 meter hoge Cho Oyu. Nima Temba en documentairemaakster Margriet Jansen reisden zelf niet mee naar de top en we zien dan ook vooral het werk dat er in de verschillende kampen verricht wordt en moet worden. Zelf is Nima Temba Sherpa wel enkele malen op de top geweest, maar zijn eigen veiligheid en het feit dat hij een gezin heeft, houden hem tegenwoordig in het kamp.

Wat deze klimexpeditie betreft is de film wel interessant. De aandacht ligt nu eens niet bij de klimmers en het bereiken van de top. Er werd wel een camera mee naar boven gestuurd, zodat we toch beelden krijgen van degenen die de top halen, want we verwachten natuurlijk wel beelden en bewijs als we dan toch een film over bergbeklimmen kijken. Voor de rest van de film is het eigenlijk niet belangrijk; Nima Temba's werk houdt op in het hoogste kamp. De rest is alleen voor enkele klimmers met wie we in de hele film toch geen band krijgen.

Helaas begint deze expeditie pas (ruwweg) halverwege de film, en bij een vijftig minuten durende film is de helft niet erg lang om een complete beklimming te tonen. Het eerste gedeelte van de documentaire wordt besteed aan het gezinsleven van Nima Temba Sherpa in Rolwaling en Kathmandu. We zien gesprekken tussen hem en Jansen over zijn kinderen en zijn hoop dat het bergdorpje van zijn ouders snel electriciteit zal krijgen, en er is een discussie met zijn vader over het vertrek naar Kathmandu. Zonder Nima Temba's leven te beoordelen, is veel informatie uit dit gedeelte niet relevant of interessant voor buitenstaanders.

We krijgen een Spoorloos-achtige vertelling van het leven van één man in een ver land. Aan de ene kant leren we weinig tot niets over 'het leven in Nepal' en aan de andere kant leren we weinig tot niets over de psychologie van de hoofdpersoon. De klimtocht lijkt routine en de keuzes omtrent veiligheid en zijn familie brengen weinig problemen met zich mee (althans voor de camera). Zelfs wanneer ze een gestorven deelnemer van een andere expeditie tegenkomen, heeft dit weinig invloed op de sfeer van de documentaire.

Het was een mooi plan om een tocht in de Himalaya eens vanuit het oogpunt van een (niet-westerse) sherpa te laten zien en ik twijfel er niet aan dat Margriet Jansen een interessant verslag van haar tijd in Nepal heeft gemaakt. Interssant voor haar althans, want als je er niet bij was is Nima Temba Sherpa zelfs voor vijftig minuten niet bijzonder boeiend.

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.