Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

13/02/2010

Valentine's Day

Een mozaekfilm van splinters

De laatste jaren is de norm van de romantische komedie ernstig verschoven. De Britten bleven scoren met als hoogtepunt Love Actually in 2003. De Amerikaanse producties vielen minder in smaak, met iets te veel flauwe com en iets te weinig goeie rom. Vooralsnog was het beste voorbeeld hiervan een product dat ik met moeite mijn strot door krijg: het nog vrij recente He's Just Not That Into You. Een lat die dus al vrij laag lag, maar het is alsnog verbazingwekkend hoe hard Valentine's Day er onderdoor sprint. Het is bijna niet voor te stellen, maar liefde wordt officieel saai.




Valentine's Day volgt een stuk of twaalf mensen op de volgens radio-DJ Romeo Midnight belangrijkste dag van het jaar: Valentijnsdag. Een dag waar liefde niet zozeer beantwoord wordt, maar centraal staat. We zien hoe een jong stel zich voorbereidt op hun eerste vrijpartij, hoe een ambitieuze bloemist de vrouw van zijn dromen ten huwelijk vraagt en hoe een wanhopige dertiger haar frustratie voor de emotie bevecht met grof geweld jegens een hartvormige piñata. De dag van de liefde verloopt niet zonder gesteun en gekreun bij de meeste personages.
 
Een mozaïekfilm maken is lastig: om de losse flodders bij elkaar te houden is ofwel een stevige overeenkomst nodig, ofwel een lijn die het geheel met elkaar verbindt. New York, I Love You deed het met het decor, Love Actually met een felrode draad, Valentine's Day probeert het met een dag die om liefde draait. Zoals verwacht verloopt dat niet helemaal soepel, zeg gerust helemaal niet. Het concept 'Liefde' is verre van specifiek genoeg om interesse op te wekken bij de kijker. Terwijl de film met de verschillende plots blijft jongleren, nemen we gaandeweg niet eens de moeite meer om alles aan elkaar proberen te knopen.
 
Het feit dat alles als natte kledders aan elkaar hangt, is één ding; Valentine's Day is gebrekkig in een nog veel crucialer opzicht: opbouw. De personages zijn plat als papier en de acteurs krijgen niet de kans hen te ontpoppen tot de sympathieke wezens die medeleven bij ons horen op te roepen. Wat nog verrassender is, is dat de personages waar dat wel bij lijkt te lukken veel te afwezig zijn in de dikke twee uur die Valentine's Day onder spuit met onzin. De komisch getalenteerde Queen Latifah is hier nog het duidelijkste voorbeeld van. Veel van haar grappen zijn gewoon raak, wat bij andere spelers niet het geval is.
 
Dat kan te wijten zijn aan prestaties, maar schuilt ook vooral in het script. Noodzakelijk voor een komedie is dat de humor grappig is. Een toch vrij logisch onderdeel, lijkt me toch. De overdreven heisa rond de 'liefde' heen is wel een onderwerp waar een aantal moppen over te tappen zijn. De film bewaart zijn beste grappen tot het eind, als we de verhaallijnen al lang zat zijn en uitkijken naar het moment waar de draden ongeïnspireerd samenkomen tot een redelijk geheel. Een geheel waar we dan al meer dan anderhalf uur naar uitkijken.
 
'You can't rush love.' Kutcher's personage Reed zegt het nota bene zelf, maar het is iets dat blijkbaar niet in het achterhoofd van de makers is gebleven. Het is vrij moeilijk voor te stellen dat meer dan een tiental verhalen stuk voor stuk vervelen terwijl er zo'n talent in de cast schuilt. Valentine's Day mist de diepte die liefde zo speciaal maakt en houdt zijn spelers aan een veel te kort lijntje. De idealisatie van een dag die aan de meesten van ons voorbijgaat (het is niet eens een officiële feestdag) is zo afgezaagd dat slechts een stompje van een goed idee overblijft. En dat stompje is zelfs voor de grootste romanticus om te gapen.



Plaats uw reactie

Erwan op 13/02/2010

I don't know, I'm making this up as I go
Romcoms hebben al jaren niks meer met romantiek te maken maar met "mooie" vrouwen die vallen op "mooie" mannen zonder enig idee er achter. "Punch-Drunk Love" was een welkome afwisseling en enkele Britse films waren zoals je al zei goed qua script. Maar de meeste romcoms van de laatste pakweg 10 jaar zijn om te huilen zo voorspelbaar en slecht.

En Valentijnsdag is natuurlijk niets minder dan een commercieel verzinsel waar deze film weer eens een tragisch voorbeeld van is (blijkbaar).
orkaan op 13/02/2010

http://www.youtube.com/user/orkaan
ik krijg de schijt van zulke films en zeker over valentijnsdag... :(
Malou op 14/02/2010

Het schijnt geen commercieel verzinsel te zijn, maar de sterfdag van een of andere romanticus. Dat betekent natuurlijk niet dat het nu niet commercieel is...
Maar goed om te lezen dat ik niks gemist heb, heb nu The Conversation gezien, die is, als ik deze review lees, zeer waarschijnlijk een stuk beter!
Erwan op 15/02/2010

I don't know, I'm making this up as I go
Huh? Wat heeft The Conversation met deze film dan te maken? Ik neem dat je het hebt over die film Coppola...
Malou op 15/02/2010

Nee, ik bedoel niet dat ze iets met elkaar te maken hebben, maar ik zou eerst deze gaan bezoeken, alleen kon ik niet omdat ik naar The Conversation moest :)
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.