Film-O-Rama Beter Beeld & Geluid, home cinema Nieuws Buis Agenda Bios Welbeschouwd Columns Film-O-Rakel Film-O-Rama Afmelden Profiel Aanmelden Registeren

 

23/10/2008

Ver van Familie

Vergeten geschiedenis

Gezien de abominabele kennisstatus van onze (vaderlandse) geschiedenis in Nederland is het niet zo vreemd dat de kwestie Nederlands-Indië bij de meeste mensen een vaag spook uit het verleden is. Ver van Familie doet een dappere poging om de kwestie onder het voetlicht te brengen en richt zich hierbij in het bijzonder op de generatie post WO-II, toen vele Indonesiërs hun toevlucht zochten in Nederland.

Het familiedrama richt zich op de vertroebelde relatie tussen de op sterven liggende oma Em en kleindochter Barbie. Barbie is ongewild het zwarte schaap van de familie geworden en wanneer haar stiefmoeder sterft besluit ze, nog woonachtig in de Verenigde Staten, om te verkassen naar Nederland waar alles in werking wordt gesteld om een reünie te voorkomen.
 
Ver van Familie kiest ervoor om de Nederlandse inmenging (toch niet geheel onomstreden, op zijn zachtst gezegd) zoveel mogelijk buiten de film te laten en zich te richten op de Indonesische schakel. Dat maakt de film zeer persoonlijk en doelgroep gericht. Marion Bloem, de regisseur van de film, schreef al eerder het gelijknamige boek waarop de film gebaseerd is. Na enkele korte films en documentaires is dit haar speelfilmdebuut en dat is ook wel te zien, ondanks dat het over het algemeen goed gefilmd is. De overdaad aan Vertigo-achtige rondcirkelende camerabewegingen is een voorbeeld van een te vaak gehanteerd principe dat ondanks de goede bedoelingen gaandeweg en beetje gaat irriteren.
 
Misschien juist omdat het een eigen adaptatie is, lijkt Bloem zoveel mogelijk van haar eigen werk in de film te pompen. Dat heeft tot gevolg een epos van tweeëneenhalf uur en door enkele herhalingen van zetten in de verhaalsfeer was dit enigszins overbodig. Tel daarnaast een aantal muzikale intermezzo’s en je komt zodoende tot de (te) lange speelduur. Van het verhaal moet de film het vreemd genoeg, en zeker voor degene die geen persoonlijke link heeft met de geschiedenis, niet hebben. Het zijn de acteurs die de film cachet geven.
 
Terence Scheurs, tot nog toe slechts bekend van vage TV-series, K3 films en de Nederhorror Dood Eind, speelt werkelijk de sterren van de hemel en een nieuw uitmuntend Nederlands acteertalent lijkt geboren. Scheurs speelt met een gemak en een vanzelfsprekendheid al zou ze al jaren in de grootste filmproducties de hoofdrol spelen. Zeker tijdens de emotionele scènes speelt Scheurs iedereen van het doek. Fraaie bijrollen zijn er verder voor Anneke Grönloh (de zangeres van “Brandend Zand”) als oma Em en Katja Schuurman als de sletterige popster Denise.
 
Zoals eerder gezegd is Ver van Familie een doelgroepfilm. De film zal vooral de emotionele snaar raken bij het Nederlands-Indonesische publiek die de geschiedenis zelfbewust met zich meedragen. De autochtone Nederlander, onwetend door het falende geschiedenisonderwijs, zal de film als een waardevolle en interessante kijk op een vergeten historie kunnen beschouwen. Sec gezien is Ver van Familie misschien wel niet de film die de kwestie verdiend, daarvoor laat het verhaal teveel steken vallen, maar alleen al door de acteerprestatie van Terence Scheurs is Ver van Familie zeker de moeite en een aardig startpunt voor verdere (filmische) beschouwingen van onze gezamenlijke duistere geschiedenis.